فا ما تو دات .کام

حلالم کن اگر روزی گرفتار دلت بودم ……
نفهمیدم که خوش بودی و تنها مشکلت بودم
تو قاب عکس این دنیا فقط چشم تو را دیدم
حلالم کن اگه هر شب تو افکار تو چرخیدم
خودت هر روز میگفتی که از تنهائی بیزاری
بگو این لحن دلگیرو هنوز در خاطرت داری
گلوم سر شاره از بغضه،یه بغض تلخ و پژمرده
یه موسیقی پر درده از یه آهنگساز سر خورده
هوای خونمون سرده گلامون سخت بیمارن
چشام رو قاب عکس تو تگرگ اشک میبارن.

....

با من بمان و حرف دلت را دوتا نکن 
 در شهر من علیه دلم کودتا نکن
حالا که از بهشت تو جا مانده ام، مرا 
 در پای ایستگاه جهنم رها نکن
بگزار پا به شعر من ای حس ناگریز 
 فکر ردیف و قافیه های مرا نکن
حق من این نبود دور از تو بشکنم 
 حقم اگر فراق تو باشد ادا نکن
کردی دعای صبر…دعایت مرا شکست 
در حق هیچ آیینه ای این دعا نکن
با ابرهای معجزه بر روح من ببار
 جغرافیای قلب مرا بر ملا نکن