فا ما تو دات .کام

صدای سنج می آید دوباره

صدای یا حسین (ع) و یا علمدار

درختان نوحه می خوانند با هم

نگاه ابرها خیس است و تبدار

هزار و چارصدسال است دلها

برایت شعر باران می سرایند

محرمهای بعداز تو غریبند

سیه پوش و پر از آه و عزایند

کسی در جمع این زنجیر زنهاست

کسی که آسمانی، ناشناس است

کسی که اشک میریزد برایت

کسی که با نگاهت در تماس است

و شاید یک علم بر دوش دارد

و نامت هست جاری بر لبانش

و شاید آمده تا در عزایت

بگرید ابرهای آسمانش

کسی که نام او در روز جمعه

گل ذکر تمام ندبه خوانهاست

و او هر سال عاشورا می آید

امامی که دلش همدرد با ماست