فا ما تو دات .کام

شکایت بلبل به باغبان از خار           

سحر با باغبانی بلبلی زار              شکایت می نمود از صدمۀ خار

که عشق گل  دوصد دستانم آورد                    به دستان اندرین بوستانم آورد

زبوی گل پریده عقل وهوشم                      زعشق گل  مدام  اندر خروشم

چومن مرغی به دور از آشیان نیست                      چو من یک بی دلی اندر جهان نیست

چو من شوریده ای نبود به  گلذار                              چو من یک عاشقی نبود گرفتار

در این عالم   یکی   دلخون چو من نیست               نواخوان مرغکی اندر چمن نیست

زعشق گل چو باشد  ناله کارم                      گهی خوانند شیدا گه هزارم

چومن  نبود به بستان بینوایی                               که هردم  برکشم از دل نوایی

چو بوی گل وزد اندر دماغم                        زغمهای جهان باشد فراقم

چوبرشاخ گلی آرام یابم                            زغم دل فارغ از ایام یابم

چوبوی گل مرا در دیدگانست                     چمن بینم به از هر دو جهان است

نوای من به دلها افکند شور                                 صفای من به گلها می دهد نور

بگوبامن جفای خار از چیست                          به من ای باغبان آزار ازچیست

من از باد خزان هستم بتشویش                                  چرا از خار بر دل باشدم  نیش

*

به پاسخ باغبان کار دیده                                                   بگفت ای عندلیب غم رسیده

اگرعاشق   به  رخسار  گلی تو                                   وگر مشهور شیدا بلبلی تو                                                                             

سخن تا در میانه از گل آید      زبان رانام وذکر بلبل آید

تو که ازجمله ی عشاق زاری      توکه سرمست بوی گلعذاری

به هرجا صحبت از حسن گل آید   سخن ازشور وعشق بلبل آید

زحسن گل اگروردزبان است   زعشق تو هزاران داستان است

توباپروانه اندر یک شمارید     به عالم شهرتی ازعشق دارید

ببین معشوق او چون رخ فروزد   سراپای وجودشرابسوزد

گهی دیدی که بنماید شکایت     ویابادیگری گویدحکایت

جزعشق شمع اندر دل ندارد     به غیر ازسوختن حاصل ندارد

مگرعشق تو از روی مجاز است    که ازخارت زبان شکوه بازاست

به هرجاگل بود با اوست خاری    به هرجاگنج باشدخفته ماری

اگروصل گلت باشد تمنا    ببایدخار در دیده دهی جا

اگردرعشق گل هستی گرفتار   بکش هرنازگل هم محنت خار

ببینی عاشقان دلخون وزارند   به هجران مبتلا بیماروارند

به هر محنت بساز ای بلبل زار   چومفتون ازجفاوجوردلدار